เดินออกจากห้องสมุดตอนเกือบสองทุ่มของคืนวันเสาร์ ใครว่ามาก้มๆ เงยๆ แถวถังขยะใต้ต้นไม้หน้าบ้านเรา อ้าว ป้าจันทร์เจ้าเก่า ที่กำลังฟัดเหวี่ยงกับถุงขยะใบโตที่กองๆ และมีเหล่าสมุนที่กำลังจะทำท่างัดแงะดมกลิ่นฟุดฟิต
จึงเข้าไปคุย อ๋อ…ถุงขยะพวกนี้ได้มาจากการทิ้งแบบตัดตอน ของใครหลายๆ คน ที่เตรียมการทำความสะอาดในส่วนของตนไว้อย่างดีเยี่ยม เพราะใส่ไว้ในถุงดำผูกปากอย่างดี แต่ขาดความเฉลียว แล้วช่วยกันขนวางสุมข้างถังขยะของหอสมุดฯ ไว้ให้ดำเนินการต่อไป โดยไม่มีการฉุกคิดว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร ดูแล้วก็ไม่ต่างกับประเทศที่เรียกตนเองว่าเจริญแล้ว …
Category: Uncategorized
ออกจากวัดบางพระ ปั่นมาเรื่อยๆ ทิวทัศน์สองข้างทางช่วงนี้เป็นท้องไร่ท้องนา เห็นนกปากห่างลงมาจิกกินหอยเชอร์รี่ เสียดายกล้องที่ติดตัวไปเป็นคอมเพ็กซ์ขนาดเล็ก ไม่สามารถซูมภาพระยะไกลได้ เลยไม่มีภาพสวยๆของนกปากห่างมาฝาก
ปั่นจักรยานชมนกชมไม้มาได้สักพัก ที่ข้างทางพบเจ้าสี่ขานอนหลับพักผ่อนอยู่ สองสามตัว หมากับคนปั่นจักรยานเป็นคู่กัน แต่คงไม่ใช่คู่รักแน่ เป็นคู่กัดจริงๆ เวลาปั่นผ่านกันทีไรต้องส่งเสียงเชียร์ เชียร์ไม่เชียร์เปล่า ยังวิ่งไล่กวดตามมาส่งอีก ผมเองประเภทใจดีสู้หมา แผ่เมตตาให้อย่าเบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย ………………
พอดีประมาณว่าติดตามเรื่อง เสาร์ห้า ตั้งแต่ตอนแรก เนื้อเรื่องอาจจะูดูเกินความจริงไปซะบ้างแต่ก็สนุกดี แล้วไปเจอข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องเสาร์ห้าที่สร้างเป็นภาพยนตร์ในอดีต ก็เลยได้รู้ว่าคนที่แต่งเรื่องเสาร์ห้านั้นเป็นพระผู้มีนามว่า พระกรุณาธิคุณ คุ้มเกล้า ใช้นามแฝงว่า ดาเรศร์ และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ก่อน จากนั้นก็นำมาเป็นละครโทรทัศน์ที่กำลังฉายอยู่่ ช่อง 7 ขณะนี้ ซึ่งเ่ท่าที่อ่านเนื้อหาทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าเรื่องเสาร์ห้านี้อาจมีเค้าโครงจากเรื่องจริงก็เป็นได้ ดังตัวอย่างข้อความที่ได้ยกมาให้อ่า่นนะครับ
เคยมีคนถามว่าทำงานกับห้องสมุดมาหลายปี สิ่งที่มีปัญหามากที่สุดในการให้บริการคืออะไร ตอบยากนะ…ที่ยากไม่ใช่อะไร เพียงแต่เป็นคนสุขนิยม ไม่ค่อยมองอะไรว่ามีปัญหาและไม่มองอะไรซับซ้อน แต่ชอบมองแบบเชื่อมโยงแบบ mindmap มากกว่า
ตอบไปว่า ทำงานกับคนไม่รู้ไง เพราะทุกปีเราก็ต้องนับหนึ่งอยู่เสมอ ทุกปีเรามีนักศึกษาใหม่ ส่วนเราเป็นคนเก่าู ที่รู้เรื่องราวต่างๆ ในห้องสมุดมากขึ้นและมากขึ้นทุกปีตามอายุงาน ส่วนพวกเขามาใหม่ …
ท้องฟ้าหลัว ไม่มีแดด วันนี้ธรรมชาติเป็นใจ ผมออกเดินทางด้วยจักรยานเก่าญี่ปุ่น ทั้งๆที่สภาพยางนอกเริ่มแตกลายงา ซึ่งทีแรกตั้งใจว่ารอให้ถึงสิ้นเดือนก่อนจะเปลี่ยนใหม่ แต่วันนี้ตัดสินใจแล้วว่าจะไป เป็นไงเป็นกัน
เก้าโมงเศษๆ ออกจากนครชัยศรี กะว่าคงใช้เวลาเดินทางประมาณชั่วโมงกว่าๆ ตั้งใจว่าจะไปเรื่อยๆพบอะไรน่าสนใจระหว่างทางก็จะถ่ายภาพเก็บไว้ โรงเรียนโสตศึกษาพิเศษ – วัดกลางคูเวียง(เจ้าตำรับยาหม้อเลื่องชื่อ) – ตลาดห้วยพลู (ชุมชนเก่าแก่ริมแม่น้ำนครชัยศรี) ผมปั่นรถผ่านไปโดยไม่ได้แวะเกรงว่าจะไม่ทันเวลาที่มีอยู่ จนถึงจุดหมายแรกที่จะแนะนำสำหรับทริปนี้…
คุณป้าคนหนึ่งไปรับกรรมฐานจากพระอาจารย์ พระอาจารย์ก็สอนให้ไปกำหนดกรรมฐานขั้นแรก คือการกำหนดลมหายใจเข้าออก และการเดิน ยืน นั่ง นอน อธิบายวิธีปฏิบัติให้ฟังจนเข้าใจแล้ว คุณป้าคนนั้นก็ลากลับบ้าน ไม่ช้าไม่นานประมาณสักอาทิตย์เดียว คุณป้าคนนั้นก็กกลับไปหาพระอาจารย์
พระอาจารย์จึงถามว่า ‘เป็นอย่างไรคุณโยม สงสัยอะไรหรือ’ คุณป้าบอกว่า ‘ดิฉันจะเอากรรมฐานมาคืนเจ้าค่ะ’ พระอาจารย์ร้อง ‘อ้าว ทำไมถึงจะเอามาคืนเสียล่ะ’ คุณป้าตอบว่า …
เข้าจุด…….START
ได้ให้สัญญากับตัวเองเอาไว้ว่า จะปั่นจักรยานแบบท่องเที่ยว ทั้งๆที่อายุเลยหลักสี่มาครึ่งค่อน แต่เมื่อตัดสินใจแล้ว ก็เริ่มวางแผน จักรยานพร้อม สภาพร่างกายเริ่มเข้าที่เข้าทาง อ้อ….ขอเล่าย้อนหลังไปนิดนึง ตอนที่ไปหาซื้อจักรยานโชคดีที่ได้พบกับประธานชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพของจังหวัดนครปฐม ตอนนี้ท่านอายุ 60 กว่า เริ่ม
ขี่จักรยานเมื่ออายุ 40 เพราะเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หาย แถมโดนผ่าตัดเปลี่ยนไตไปอีกข้างหนึ่ง…
