สมัยเด็กฟังเพลง “ของปลอม” ของครูสุรพล สมบัติเจริญ แล้วชอบมาก ฟังด้วยความคึกคัก โดยเฉพาะฮุกท่อนที่บอกว่า ผิดกว่ายายของฉัน ที่บ้านทุ่ง (เอ้า ยายของฉันละที่บ้านทุ่ง) แกปล่อยเสื้อเลยพุง ยานเป็นถุงกาแฟ แต่เมื่อคืนก่อนฟังข่าวเรื่อง ไข่ปลอม อะไรมันจะคิดได้ขนาดนั้น และสำคัญคนที่คิดแบบนี้ สามัญชนคนธรรมดาแบบเราไม่มีสิทธิคิดได้ เคยเห็นแต่ที่เขาโชว์ๆ ตกแต่งร้านอาหารตามร้านอาหาร …
Author: Pong
เมื่อคืน 22 กรกฎาคม ตอนเกือบสี่ทุ่ม พี่พัชโทรศัพท์ไปหาบอกว่าให้เปิดอีเมลดู เพราะมีหวยออนไลน์ แม้เป็นหวยที่รัฐบาลยังไม่มีแต่ที่นี่มีซะแล้ว แถมยังไม่ออกตามเวลา แต่จะออกตามอารมณ์ เป็นรางวัลที่เท่าไรก็ไม่มีคนอยากรับไว้ เล่าเรื่องราวรายละเอียด เพราะเป็นห่วงว่าเช้าไปทำงานแล้วจะตกใจ ส่วนข่าวนี้ก้อได้มาจากพี่เกสุดที่ร้ากกก..มาอีกทอดหนึ่ง ความ “ห่วง” กลัวว่า “น้อง” ถึงแม้จะหัวโขนบอกว่าเป็น “หัวหน้า” แต่พี่ๆ …
หลังจากที่โปรโมชั่น “ยืมไม่อั้น” ผ่านไป ท่ามกลางความปลาบปลื้มของพี่น้องชาวเคาน์เตอร์รวมทั้งท่านพี่แมว ภาพของนักศึกษาขนหนังสือจำนวนมากมายออกไปอ่าน ทั้งตะกร้า ทั้งถุงของเราจึงขายดิบขายดี เวลาพวกเราเล่าว่ามีนักศึกษาถอยรถมาขนหนังสือกลับไปอ่านที่บ้าน เราต้องย้ำว่าไม่ได้โม้นะคะ ของจริงทั้งนั้น ความสุขของพวกเราอะไรก็ไม่เท่ากับคนขนหนังสือไปอ่าน
เมื่อเวลาผ่านไปถึงเวลาคืนนี่ซิ พี่น้องสมาคมชาวจัดชั้นยิ่งปลาบปลื้มเข้าไปกันหย่ายยยย ที่มีหนังสือให้จัดและจัดมากมาย จนวงแขนกล้ามเป็นมัดๆ
แต่ที่ทุกอย่างก็เรียบโร้ยยยย โดยที่ข้าพเจ้าไม่ได้ออกแรงแม้สักนิด เพราะมีพี่น้องดี …
ดร๊าฟเรื่องนี้จนเกือบลืม ทั้งที่เป็นเรื่องสำคัญแต่แรงจูงใจน้อยกว่าเรื่องที่เขียนไปอย่างไม่มีเหตุผล แต่เวลาก็เป็นตัวบังคับให้ต้องเขียนต่อ เนื่องจากสัปดาห์หน้าที่หอสมุดฯ จะมีกิจกรรม Librarian Update ช่วงครึ่งวันบ่ายต่อจาก IT Update ที่จะจัดกันในตอนเช้า ซึ่งพวกเราตั้งใจกันว่าจะเป็นพื้นที่ที่ให้บรรณารักษฺ์ทุกคนมาคุยกันเรื่องงานบริการโดยเฉพาะในช่วงล่วงเวลา
น้องอ้อเป็นผู้ริเริ่มรายงานเวรใน blog เพื่อให้ทุกคนมีโอกาสเข้ามาอ่าน โดยมีน้องหยีเข้ามาร่วมขบวนการ เห็นความคิดริเริ่มและการสานต่อของบรรณารักษ์รุ่นกลางกับรุ่นใหม่ รวมทั้งการเข้ามาเม้นท์ของพี่ๆ แล้วทำให้อุ่นใจ ที่หลายเข้ามาให้…และแบ่งปัน… …
ไปพิพิธภัณฑ์ของเล่นเกริก ยุ้นพันธ์ อยู่ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อาจารน์เจ้าของพิพิธภัณฑ์สอนอยู่ที่ มศว.ประสานมิตร และยังเป็นนักเขียนหนังสือเด็กที่ได้รับรางวัลอยู่เนืองๆ ชื่อของอาจารย์จะอยู่ในจิตสำนึกของลูกเพราะสมัยยอดตองยังเด็ก ไปงานสัปดาห์หนังสือเยาวชนฯ แล้วไปซื้อหนังสือเรื่อง ช้างน้อยหาแม่ อาจารย์ยังได้เขียนตรงงวงช้าง และสื่อว่าช้างกำลังเรียกชื่อ ยอดตองงงงงง……. พอน้องเต็มมาอ่านก็จะชอบให้แม่พูดว่า ยอดตองงงงง…….
ยอดตองเป็นคนเห็นเรื่องนี้แล้วชักชวนให้พ่อแม่พาไป แต่ครั้งที่แล้วอกหักเพราะไม่ดูตาม้าตาเรือไปตอนวันจันทร์แล้วปิด ทั้งๆ ที่รู้แก่ใจว่าพิพิธภัณฑ์ส่วนใหญ่ปิดวันจันทร์ก็ยังจะไปอีก เพราะคิดว่าเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ …
ไปตลาดลาดชะโด อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่ตลาดจะเปิดเพลงสาวผักไห่ตลอดเวลา พร้อมกับมีเสียงและป้ายบอกว่าขอเชิญชมอาคารไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง รูปตัว E ที่ใหญ่และยาวที่สุดในประเทศไทย
หลังจากที่เดินรอบตลาดแล้ว ก็แวะมาชิมผัดไทยโดยคณะครูของโรงเรียนวัดลาดชะโด (ประกาศวิทยาคาร) ตั้งใจเพราะคิดว่ายังไงๆ รายได้ก็นำมาช่วยเหลือโรงเรียน ครูและนักเรียน ซึ่งถือว่าเป็นพวกเราในฐานะบุคลากรทางดารศึกษาด้วยกัน
ผัดไทยหนึ่งจานกับน้ำอัดลมหนึ่งแก้ว ทำให้มีแรงเดินไปสำรวจโรงเรียน เพราะหากไม่เดินก็จะไม่รู้ว่าเป็นว่ามันเป็นตัว E อย่างไร …
หลังจากที่หัวบานจากงาน ตกเย็นจึงไปเที่ยวตลาดอัมพวา เพราะนานๆ จะมีวันหยุดยาวๆ ที่อยู่พร้อมหน้ากันสักที ออกจากที่นี่ประมาณห้าโมงเย็น น้องๆ ที่อยู่เวรถามว่าจะไปไหน บอกว่าไปอัมพวา เสียงบอกว่ารอด้วยยย แต่ใสเจีย…เสียใจ….รอม่ายด้ายค่ะ
ก่อนไปก็รับประทานแล้วก็บึ่งตรงไปอัมพวา ไปทางดำเนินสะดวก แต่ขากลับเราไม่กลับทางนั้นเพราะถนนเส้นที่บ้านจะขนานกับเส้นขาไป โดยจะออกแยกที่เรียกว่าหัวโพธิ์ ตัดออกไปเส้นนครปฐมบ้านแพ้ว เลยตลาดจินดาไปนิดเดียว แปล๊บเดียวก็ถึงบ้าน
หรือจะพักค้่างคืนไปอยู่ตามโฮมสเตย์กับชาวบ้านก็น่าลองไป อยากได้ความคึกคักก็ไปอยู่แถวๆ …