ในที่สุดโปรเจ็ค ก ถึง ฮ ไม่เป็นไปตามกำหนดเวลา ทำให้แฟนนานุแฟนถามหาว่าจะเขียนจบเมื่อไร เอาน่าเมื่อไรก็เมื่อนั้น… ส่วนคุณพี่ติ๋วนั้นถึงกับของจองตัวอักษร อะไรหว่า น้องจำไม่ได้แล้วค่ะ
จึงขอก้มหน้าก้มตาเขียนต่อดีกว่า….
โฆษณามาจากภาษาอังกฤษว่า Advertise มีรากศัพท์จากภาษาลาติน  หมายถึง การหันเหจิตใจ รากศัพท์ของคำว่า โฆษณา มาจากภาษาสันสกฤตว่า “โฆษ”  …

Read More

เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 พวกเรามีนัดพบกับผู้อำนวยการฯ (ผศ.ดร.นรงค์ ฉิมพาลี) เพราะน้องน้ำเป็นเหตุ ทำให้บรรยากาศอลเวงนิดหน่อย เพราะถึงน้องน้ำจะไม่มา แต่ความท่วมท้นของข่าวสารข้อมูล เหมือนจะมีมากกว่ามวลน้ำ ทำให้หลายคนใจเต้นไม่เป็นสุข รวมทั้งเรา (จะ) ต้องไปจัดกิจกรรมที่ศูนย์พักพิง ไหนจะต้องไปกิจกรรมงานองค์พระฯ ไหนจะตารางเวรที่เลื่อนออกไปตามวาระการเปิดของมหาวิทยาลัย
boss1
เหตุที่พบเนื่องจากวันนี้เป็นวันที่ผู้อำนวยการฯ จะดำรงตำแหน่งนี้เป็นวันสุดท้าย …

Read More

ฅ “ฅน” กับ ฃ ขวด ตกอยู่ในอาการเดียวคือ อยู่ๆ ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย หายไปไหน
อ่านๆ ได้ความว่าเป้นเพราะประชาชนคนไทยไม่ชอบใช้ เอ… มีผลถึงเพียงนี้เลยหรือ อักษรตัวอื่นเขียนยากกว่านี้ตั้งเยอะ อย่าง ฎ กับ ฏ หรือ ส …

Read More

การทำงานในห้องสมุดมีเรื่องราวทั้งที่เราคิดเอง และมีคนอื่นมาบอกให้เราคิด  งานแต่ละงานก็มีแนวให้เราคิดที่ต่างกัน แต่มีแนวทางเดียวกันคือมุ่งให้เราพัฒนางานที่เรารับผิดชอบและมีส่วนเกี่ยวข้อง ถามว่าแนวทางนี้เรานำมาจากไหน ตอนนี้คงบอกว่าที่ง่ายที่สุดคือ KPI ที่เราถือครองอยู่
ช่วงเดือนนี้เป็นช่วงของการปรับเปลี่ยน สัปดาห์นี้และสัปดาห์หน้าเราควรต้องหาเวลา “คิด” พิจารณา ไตร่ตรองและทบทวน หาโอกาสพูดคุยกันเพื่อช่วยกันคิด และคิดในสิ่งที่เป็นไปได้ บวกกับจินตนาการบนพื้นฐานของข้อมูล จะทำให้เราก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง
เวลาพูดเรื่องคิด ตำราจะบอกว่าใช้สมองสองซีกต่างกัน

Read More

ด้วยวันนี้ถึงคิวเรื่องของ ฃ ขวด พยัญชนะตัวที่สามของภาษาไทย เมื่อคืนดูแป้นพิมพ์เครื่องคอมพิวเตอร์ที่บ้านทั้งหมดก็ยังมี แอบอยู่ที่นิ้วก้อนขวามือ
ส่วนวันนี้ช่วยกันด้อมๆ มองๆ แป้นพิมพ์ที่ทำงานกับน้องอ้อ ไม่พบแฮะ….
วันนี้กลับบ้านจึงรีบไปหาอ่านว่าอยู่ดีๆ แล้วไฉนเลยจึงหายไป จึงไปพบรายการภาษาไทยห้านาทีของจำนงค์ ทองประเสริฐ เขียนไว้เมื่อ 23 พฤศจิกายน 2536 เรื่อง ทำไมจึงเลิกใช้

Read More

เคยมีคนถามว่าทำไมจึงชอบเขียนหนังสือพอๆ กับว่าทำไมจึงอ่านหนังสือ
เรื่องอ่านหนังสือมาจากครอบครัวล้วนๆ ส่วนเรื่องเขียนหนังสือนั้นมาจากโรงเรียน เพราะคนในครอบครัวไม่ม่ใครชอบเขียนหนังสือ อย่างป๊ะป๋าจะเขียนจดหมายหาแค่ไม่เกินสิบบรรทัดต่อเเดือน ตลอดเวลาที่เรียนหนังสือที่ต่างจังหวัด
ครูแรกที่ทำให้รักการเขียน เป็นครูสมัยประถมชื่อคุณครูนิพนธ์ ไชยสิทธิ์ มาสอนตอนเราอยู่ ประถมสี่  ครูเพิ่งจบจาก มศว.ประสานมิตร เป็นคนจากภาคใต้ ที่ทำให้เราเปิดโลกเล็กๆ ของเราว่ายังมีคนอื่นๆ ด้วยในโลกเล็กใบเล็กๆ ของเรา จึงรู้สึกสนุกเวลาครูเล่าอะไรให้ฟังโดยเฉพาะเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับภาคใต้ …

Read More