เมื่อวันที่ 8-10 กรกฎาคม 2556 ที่ผ่านมานี้ทาง สำนักอุทยานการเรียนรู้ สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์กรมหาชน) หรือ TK Park ร่วมกับ เทศบาลนครลำปาง และมูลนิธิ นิยม ปัทมะเสวี จัดอบรมเชิงปฏิบัติการบรรณารักษ์และการจัดการเรียนการสอนเพื่อการพัฒนาเด็กปฐมวัย ณ ห้องเวียงพนา โรงแรมลำปางเวียงทอง …
Author: Pong
ดิฉันไม่อยู่ที่ทำงานเกือบสองสัปดาห์ แต่ได้แวะมาบ้างตอนเย็นๆ
ดีใจที่ได้เห็นซุ้มรับปริญญาที่น้องๆ ได้ทำ ที่สุดยอดของความคิดสร้างสรรค์ ซึ่งกระทำกันมาอย่างต่อเนื่องของทีงานที่มีงานธุรการเป็นแม่งาน
วันนี้มาทำงานแต่เช้า หลายคนต้องประสบกับปัญหาการจราจร ลุงนิตย์ลาพักผ่อนแต่มาช่วยป้าจันทร์ทำความสะอาดตั้งแต่มืด ลานหน้าห้องสมุดสะอาดตาตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมง
หนูเล็กไปเบิกกุญแจกับลุงนิตย์ พี่พัชถือของให้หนูเล็ก
และพวกเราเกือบสิบคนมาพร้อมกันแบบไม่ได้นัดหมายกันตอน 7.20 น. และพร้อมสำหรับการเปิดให้บริการที่เกือบจะทันที พร้อมกับมีของที่ระลึกมอบให้บัณฑิตที่ฝ่ายบริการเป็นแม่งาน
ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใสทั้งๆที่ไม่มีใครมีญาติที่เป็นบัณฑิต แต่ทุกคนดีใจที่ได้เห็นบัณฑิต และมีความเอื้ออาทรที่มีให้กับญาติๆบัณฑิตที่มีจากใกล้ไกล …
มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังค่ะ … เมื่อเดือนที่แล้วมีคุณน้องจากแดนไกลถามว่า
คุณน้อง: EdPEx มา หนูทำไงดีพี่
คุณปอง: โอเปครวยดี โอแพคงงดี ส่วนอันนี้ท่าทางจะไม่ดี
คุณน้อง: หนูซีเรียสนะพี่
คุณปอง: แกจะตกใจอะไรนักหนาฮึ!
คุณน้อง: ตกใจดิเจ้ ก้อหนูจะตรวจประกันอยู่แล้ว
คุณปอง: อ้าวเรอะ …
ในปีนี้พวกเราไปสัมมนาประจำปีของหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์ ไปกันที่แก่งกระจานโบ๊ทเฮ๊าส์รีสอร์ท ตั้งแต่เมื่อวันที่ 17-18 พฤษภาคม 2556 ปีนี้มีอาจารย์สกุล บุณยทัต รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร
อาจารย์ท่านได้ใช้กลวิธีเล่าเรื่องหนังสือ โดยดึง “แก่น” ของหนังสือ จำนวน 13 เรื่อง มานำเสนอ ร้อยเรียงเพื่อให้ขบคิด ให้ทุกคนได้ตระหนักรู้ …
ในเดอะแก๊งค์จะถามว่าเราตรวจประกันคุณภาพกันเมื่อไร คุณอ้อในฐานะที่เป็นตัวแทนกรรมการประกันคุณภาพฯ จะบอกว่า วันที่ไวพจน์ลาบวช … แม๊ลึกล้ำ
มีคนถามดิฉันมาชอบอะไรที่สุดในงานประกันคุณภาพ คนถามบอกว่าขอไม่ถามหรอกนะว่าชอบหรือไม่ เพราะกลัวคำตอบ ดิฉันตอบว่าสิ่งที่ชอบมากที่สุดคือ ชอบตอนที่กรรมการประเมินบอกว่าเราต้องปรับปรุงอะไร น่าจะไปคิดอะไรต่อ เพราะเป็นสิ่งที่สามารถนำพัฒนาต่อได้ เพราะเรามักคิดว่าเราดีแล้ว เก่งแล้ว ทำแล้ว ใช่แล้ว หรือหาเหตุผลให้กับตัวเองอยู่เนืองๆ หลงในกับดักอัตตา
อัตตา …
นานๆ จะไปราชการในประเทศโดยเครื่องบินสักที … ไม่ใช่สิเป็นครั้งแรกเพราะครั้งอื่นๆไป แต่เบิกเป็นค่ารถไฟโดยใช้หลักฐานเพื่อเบิกเครื่องบิน ไปแพงจ่ายถูก หลักฐานครบไม่ว่ากัน
ไปเชียงรายค่ะ คำนวณค่าโดยสารระหว่างทางราบกับทางบนฟ้าแล้ว สูสีกัน เพราะโปรโมชั่นของสายการบินราคาถูก อย่างไรก็ตามการเดินทางโดยเครื่องบินขอเป็นทางเลือกสุดท้าย เพราะกว่าจะพาสังขารไปขึ้นเครื่องที่ดอนเมือง หรือสุวรรณภูมิไม่ใช่เรื่องสนุก การขอรถสำหรับสาวน้อยอย่างดิฉันเพียงคนเดียว มีความรู้สึกว่าชีวิตคงโกลาหลตั้งแต่ลืมตาขึ้นมา หากไปแบบหมู่คณะก็สมควร รถไฟไทยจึงเป็นพาหนะเป้าหมายตลอดไป
เรื่องของเรื่องเกิดจาก บัดเดี๋ยวนี้ทุกอย่างเป็นเรื่องของออนไลน์ …
ดิฉันได้รับข่าวมหาวิทยาลัยศิลปากร พร้อมกับจดหมายเวียนฉบับหนึ่ง พลิกอ่านดูเป็นเรื่องเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยศิลปากรกับ “พม่า” เรื่องแรกเป็นเรื่องของมหาวิทยาลัยศิลปากรที่ร่วมกับสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และมูลนิธินริศรานุวัดติวงศ์ จัดการประกวดภาพถ่ายนานาชาติ ครั้งที่ 9 ในหัวข้อ “เปลี่ยน” เนื่องในงานวันนริศ ประจาปี 2556 ซึ่งจัดเป็นประจำทุกปี และทุกปีดิฉันจะตามดูงานด้วยความชื่นชม เพราะชอบเป็นการส่วนตัว และรู้สึกดีที่งานนี้เป็นงานในระดับนานาชาติอีกชิ้นหนึ่งของศิลปากร ส่วนลึกๆ …