ตอนเที่ยงของวันที่ 22 กรกฎาคม 2569 ดิฉันลาป่วยครึ่งวันเช้า ซึ่งดิฉันมีอาการไม่ค่อยดี มีอาการเหนื่อยง่าย หายใจไม่สะดวก เวียนศรีษะ และมึนงง ไม่มีแรง เพื่อที่จะมาทำงานทันในช่วงบ่าย เมื่อมาถึงห้องสมุด น้องที่ทำงานเห็นอาการไม่ค่อยดี จึงพาไปส่งที่โรงพยาบาล คุณหมอสอบถามอาการว่าเกิดจากอะไร ซักประวัติมีโรคประจำตัวอะไร พบว่าดิฉันมีอาการหน้าซีด ตาเหลือง ซึ่งพยาบาลได้เจาะเลือดไปตรวจ เพื่อหาสาเหตุ จากอาการคุณหมอให้นอนพักที่โรงพยาบาล
วันที่ดิฉันเข้าโรงพยาบาล เป็นวันที่ฉันรู้สึกกังวลและกลัวมาก เพราะการนอนโรงพยาบาลครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 เพราะก่อนหน้านั้นร่างกายของดิฉันเริ่มมีอาการไม่ค่อยปรกติ มีอาการอ่อนเพลีย เหนื่อยง่าย และรู้สึกไม่มีแรง หลังจากที่คุณหมอตรวจและประเมินอาการแล้ว คุณหมอแจ้งว่าดิฉันมีภาวะโลหิตจาง ซึ่งเกิดจากการมีประจำเดือนมามาก พักผ่อนน้อย หรือหลายๆ สาเหตุ และจำเป็นต้องรักษาโดยการให้เลือด น้ำเกลือ และยาฆ่าเชื้อที่โรงพยาบาล
เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ดิฉันหันกลับมาใส่ใจสุขภาพของตัวเองมากขึ้น และเข้าใจว่าถ้าร่างกายเราส่งสัญญาณเตือนเมื่อไหร่ เราไม่ควรละเลย ดิฉันหวังว่าการรักษาครั้งนี้จะช่วยให้ร่างกายกลับมาแข็งแรงขึ้น ควรที่จะดูแลตัวเองให้มากขึ้น