วันศุกร์ที่ 14 และวันเสาร์ที่ 15 ตุลาคม 2554 สำนักหอสมุดกลาง มศก. จะจัดสัมมนา เรื่อง แนวทางการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ สำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2556-พ.ศ. 2560 ณ โรงแรมพาวีเลี่ยน ริมแคว รีสอร์ท …
ฅ “ฅน” กับ ฃ ขวด ตกอยู่ในอาการเดียวคือ อยู่ๆ ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย หายไปไหน
อ่านๆ ได้ความว่าเป้นเพราะประชาชนคนไทยไม่ชอบใช้ เอ… มีผลถึงเพียงนี้เลยหรือ อักษรตัวอื่นเขียนยากกว่านี้ตั้งเยอะ อย่าง ฎ กับ ฏ หรือ ส …
การทำงานในห้องสมุดมีเรื่องราวทั้งที่เราคิดเอง และมีคนอื่นมาบอกให้เราคิด งานแต่ละงานก็มีแนวให้เราคิดที่ต่างกัน แต่มีแนวทางเดียวกันคือมุ่งให้เราพัฒนางานที่เรารับผิดชอบและมีส่วนเกี่ยวข้อง ถามว่าแนวทางนี้เรานำมาจากไหน ตอนนี้คงบอกว่าที่ง่ายที่สุดคือ KPI ที่เราถือครองอยู่
ช่วงเดือนนี้เป็นช่วงของการปรับเปลี่ยน สัปดาห์นี้และสัปดาห์หน้าเราควรต้องหาเวลา “คิด” พิจารณา ไตร่ตรองและทบทวน หาโอกาสพูดคุยกันเพื่อช่วยกันคิด และคิดในสิ่งที่เป็นไปได้ บวกกับจินตนาการบนพื้นฐานของข้อมูล จะทำให้เราก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง
เวลาพูดเรื่องคิด ตำราจะบอกว่าใช้สมองสองซีกต่างกัน …
ด้วยวันนี้ถึงคิวเรื่องของ ฃ ขวด พยัญชนะตัวที่สามของภาษาไทย เมื่อคืนดูแป้นพิมพ์เครื่องคอมพิวเตอร์ที่บ้านทั้งหมดก็ยังมี แอบอยู่ที่นิ้วก้อนขวามือ
ส่วนวันนี้ช่วยกันด้อมๆ มองๆ แป้นพิมพ์ที่ทำงานกับน้องอ้อ ไม่พบแฮะ….
วันนี้กลับบ้านจึงรีบไปหาอ่านว่าอยู่ดีๆ แล้วไฉนเลยจึงหายไป จึงไปพบรายการภาษาไทยห้านาทีของจำนงค์ ทองประเสริฐ เขียนไว้เมื่อ 23 พฤศจิกายน 2536 เรื่อง ทำไมจึงเลิกใช้ …
โลกของเราัในปัจจุบันนี้เป็นโลกที่ไร้พรมแดน ผู้คนในโลกสามารถติดต่อสื่อสารกันได้อย่างง่ายดายด้วยวิธีการต่าง ๆ การไปมาหาสู่กันก็รวดเร็วขึ้นถึงแม้จะอยู่ห่างกันคนละซีกโลก ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางด้านข้อมูลข่าวสารอย่างรวดเร็ว สังคมโลกจึงกลายเป็นสังคมสารสนเทศ สังคมแห่งการเรียนรู้ หรือสังคมเศรษฐกิจฐานความรู้ ผู้คนในโลกจึงต้องปรับตัวในการใช้ชีวิตอยู่ตลอดเวลา เพื่อความอยู่รอดในสังคมยุคใหม่
องค์กรต่าง ๆ ทั้งภาครัฐและเอกชนจึงพยายามสรรหาและธำรงไว้ซึ่ง “ทรัพยากรมนุษย์” ที่มีคุณภาพและมีศักยภาพ และลงทุนใน …
เคยมีคนถามว่าทำไมจึงชอบเขียนหนังสือพอๆ กับว่าทำไมจึงอ่านหนังสือ
เรื่องอ่านหนังสือมาจากครอบครัวล้วนๆ ส่วนเรื่องเขียนหนังสือนั้นมาจากโรงเรียน เพราะคนในครอบครัวไม่ม่ใครชอบเขียนหนังสือ อย่างป๊ะป๋าจะเขียนจดหมายหาแค่ไม่เกินสิบบรรทัดต่อเเดือน ตลอดเวลาที่เรียนหนังสือที่ต่างจังหวัด
ครูแรกที่ทำให้รักการเขียน เป็นครูสมัยประถมชื่อคุณครูนิพนธ์ ไชยสิทธิ์ มาสอนตอนเราอยู่ ประถมสี่ ครูเพิ่งจบจาก มศว.ประสานมิตร เป็นคนจากภาคใต้ ที่ทำให้เราเปิดโลกเล็กๆ ของเราว่ายังมีคนอื่นๆ ด้วยในโลกเล็กใบเล็กๆ ของเรา จึงรู้สึกสนุกเวลาครูเล่าอะไรให้ฟังโดยเฉพาะเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับภาคใต้ …
ตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องนี้ฉลองวันเริ่มต้นปีงบประมาณใหม่ 1 ตุลาคม ซึ่งพี่ตาเขียนอธิบายไปแล้วว่าปีงบประมาณคืออะไร
ก-ฮ เป็นโครงการที่ตั้งใจเขียนให้ครบสี่สิบสี่ตัว คิดว่าภายในหกเดือนก็น่าจะครบ
ก เป็นพยัญชนะตัวแรกของภาษาไทย เราคุ้นว่า ก เอ๋ย ก ไก่ ส่วนภาษาลาวใช่ว่า ก แก้ว
เรามักคุ้นกับเรื่องการเรียนชื่อคนตามตัวอักษร ยังเคยคุยเล่นกับเพื่อนว่าหากใครอยากเป็นคนแรกให้ตั้งชื่อว่า “กก”…