มีนิทานเรื่องคนเลี้ยงไก่ จากหลวงพ่อชา มาเล่า (ที่จริงลอกมา) : ) มีคนเลี้ยงไก่อยู่ 2 ประเภท คนแรกทุกเช้าจะเอาตะกร้าเข้าไปในโรงเรือนเลี้ยงไก่แล้วก็เก็บ ขี้ไก่ ใส่ตะกร้ากลับบ้าน แล้วทิ้งไข่ไก่ให้เน่าไว้ในโรงเรือน เมื่อเอาขี้ไก่กลับถึงบ้าน ทั้งบ้านก็เหม็นหึ่งไปด้วยกลิ่นขี้ไก่ คนทั้งบ้านต้องทนกับกลิ่นเหม็น !!!
คนเลี้ยงไก่คนที่ 2 เอาตะกร้าเข้าไปในโรงเรือนเลี้ยงไก่เก็บไข่ไก่ใส่ตะกร้าเอากลับบ้านเขา …
ในอดีต พ่อ แม่ ปู่ย่าตายาย นิยมส่งลูกหลานไปเล่าเรียนเขียนอ่ายยังวัดต่างๆที่ว่ามีวิชาหรือที่ตนเคารพนับถือ เรี่มจากส่งไปเป็นลูกศิษย์พระแล้วบวชเป็นสามเณร จนอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์ เพราะทรงเห็นความเกิดแก่เจ็บตายไม่มีสิ้นสุดเพื่อหาหนทางดับทุกข์ เพื่อหลุดพ้นในวัชตะ ส่วน คนทั่วไปบวชตามประเพณีของชาวพุทธ และเพื่อตอบแทนคุณบิดามารดาที่ได้ให้กำเนิดและลี้ยงดู ตามความเชื่อของชาวพุทธ แต่ก่อนบวชก็จะต้องไปอยู่วัดเพื่อเรียนรู้วิธีปฏิบัติต่างๆและท่องสวดมนต์และฝึกซ้อมพิธีจนชำนิชำนาญเวลาถึงเวลาบวชจะได้ไม่ติดขัดเป็นที่น่าอับอาย
ก่อนบวชเป็นพระก็จะต้องเป็นนาคก่อน ตามประเพณี ผู้บวชก็จะต้องไปโกนผมก่อนที่วัด ก่อนโกนก็จะให้พ่อแม่ปู่ย่าตายาย และญาติๆ ทำพิธีตัดผมก่อน …
มนุษย์ที่ดีพร้อมทุกอย่างหายาก
คำสอนในพระพุทธศาสนา นอกจากสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วไม่มีใครสามารถละกิเลสพร้อมทั้งวาสนาได้ ถืออาใจความว่ามนุษย์ทุกรูปทุกนามล้วนเคยทำผิด พูดผิด คิดผิด มาแล้วทั้งนั้น ไม่มากก็น้อย มีคนจำนวนไม่น้อยในสังคมที่แสวงหาคนบริสุทธิ์ที่ไม่เคยทำผิด พูดผิด คิดผิดมาก่อนเลย จนเป็นเหตุให้เกิดความทุกข์ความเดือดร้อนให้แก่ตนเองและสังคมเพราะบุคคลผู้บริสุทธิ์อย่างนั้นหาไม่ได้ในโลก ถ้าจะหาผู้เป็นสักขีพยานให้ประจักษ์ชัดขอได้โปรดตรวจการกระทำ การพูดและการคิดของตนย้อนหลังกลับไปบ่อยๆบางทีอาจจะทำให้ยอมรับผู้อื่นได้บ้าง และขอเสนอคำสอนในพระพุทธศาสนาว่าคนที่ดีสมบูรณ์หาได้ยาก
แต่ในโลกของมนุษย์ในปัจจุบันนั้นมนุษย์ที่เคยทำผิด คิดผิด พูดผิดที่ไม่สามารถแก้ไขหรืปรับปรุงมีมากทำจนเคยชินจนไม่สามารถแยกได้ว่าสิ่งใดควรหรือไม่ควร ทำให้สังคมอยู่กันด้วยความวิตก สิ่งที่ว่าดำที …
อุโบสถ (อ่านว่า อุ-โบ-สด) ถือเป็นอาคารที่สำคัญภายในวัดเนื่องจากเป็นสถานที่ที่พระภิกษุสงฆ์ใช้ทำ สังฆกรรมซึ่งแต่เดิมในการทำสังฆกรรมของ พระภิกษุสงฆ์จะ ใช้เพียงพื้นที่โล่ง ๆ ที่กำหนดขอบเขตพื้นที่สังฆกรรมโดยการกำหนดตำแหน่ง“สีมา” เท่านั้น แต่ในปัจจุบันจากการมีผู้บวชมากขึ้น อีกทั้งภายใน พระอุโบสถมักประดิษฐานพระประธานที่เป็นพระพุทธรูปองค์สำคัญ ๆ ทำให้มีผู้มาสักการบูชาและร่วมทำบุญเป็นจำนวนมาก พระอุโบสถจึงถูกสร้าง ขึ้นเป็นอาคารถาวรและมักมี การประดับตกแต่งอย่างสวยงาม
และยังมีอีกมีหลายความหมาย คือ …
ใจเขาไม่มีเรา : ใจเราไม่มีเขา
ด้วยเหตุและผลบางประการ ในหลักของพระพุทธศาสนา ก็เกี่ยวข้องกับเรื่องเวรกรรม มาอยู่ร่วมกันเพื่อใช้เวรใช้กรรม ถ้าเป็นศัตรูคู่แค้นก็มาอยู่เพื่อรับวิบากกรรมร่วมกัน ในที่ๆหนึ่งที่มีดวงจิตหลายๆดวง มาโคจรวนเวียนรอวันหลุดพ้นในห้องหออัน สิวิลัย ที่เป็นแหล่งสร้างภูมิปัญญาเป็นที่เจริญแล้วในทางโลก
สิ่งที่ต้องการคืออะไร
ท่านเคยสังเกตตัวท่านเองหรือไม่ว่าไอคนที่เรารักหรือห่วงใยมักจะไม่ค่อยอยู่กับเราเท่าไหร่ มันย่อมมีเรื่องที่จะพัดพากห่างเหิรอยู่ตลอดเวลา กับอะไรที่เราอยากได้ก็พยายามไกวคว้าเพื่อที่จะมาครอบครองเป็นของเรา แต่พอได้มาแล้วได้ครอบครองสมดังใจปรารถนา กับเบื่อหน่ายอยากทิ้งอยากกว้าง
หรือไอคนบางคนที่เราไม่ชอบพอมันมักจะมาประสบหรือเดินสวนทางกันบ่อยๆ เมื่อเห็นหน้าก็เป็นสะอิดสะเอียนแม้กระทั่งเสียงก็ไม่อยากได้ยิน …
เรื่องนี้ไปพร้อมคุณใหญ่ ซึ่งคุณใหญ่เขียน blog ไว้แล้วที่ https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=26867
ส่วนเรางุ่มง่ามหากวันใด หน.หอสมุดฯ ถามก็จะมีข้ออ้างด้วยการใส่ร้ายว่างานบุ๊คแฟร์เป็นเหตุ ทำให้ทำงานอย่างอื่นๆไม่ได้ ซึ่งพิจารณาด้วยสติแล้ว คิดว่าไม่ใช่เหตุผลน่าจะเป็นคำแก้ตัวมากกว่า เดชะบุญที่ได้เขียนรายงานการไปราชการแล้ว จึงคิดว่าน่าจะขยายต่อในอีกมุมหนึ่งที่คุณใหญ่ไม่ได้เขียน
เพราะอ่านสองฉบับแล้ว งงว่าเราไปงานเดียวกันหรือปล่าวนี้ เรื่องนี้เป็นเหตุผลหนึ่งของมนุษย์ที่เราจะสนใจในส่วนที่เราสนใจ เราอยากให้คนอื่นรู้ในส่วนที่คนอื่นรู้ ดังนั้นโลกนี้จึงมีคนคิดว่าเราควรต้องมาแชร์ข้อมูลกัน จะได้เติมเต็มกันและกัน
งานที่ว่าจัดเมื่อวันที่ …
ว่ากันเรื่องความงาม
ทฤษฏีที่ว่าความสวยงามนั้นขึ้นอยู่กับผู้รับรู้กล่าวว่า ความสวยงามเป็นเพียงสิ่งที่จิตใจมนุษย์ให้ค่าหรือตัดสิน ฉะนั้นความสวยงามจึงเป็นสิ่งที่จิตสร้างขึ้น และอาจเปลี่ยนแปลงตามสภาวะของคนๆใดคนหนึ่งในเวลาใดเวลาหนึ่ง
คุณค่าทางความงามต่างคนต่างมองคนหนึ่งอาจจะมองไม่เหมือนกับเรา เช่นการมองวัตถุโบราณชิ้นหนึ่งบางคนอาจจะมองว่าสวยงามมากและเมื่ออีกคนหนึ่งอาจมองว่าก็ไม่เห็นจะสวยงามตรงไหน ก็ไอแค่เศษก้อนดินก้อนอิฐเท่านั้น แต่ท่ามองไปลึกๆกว่านั้นคนที่มองเห็นความงามเขามองที่คุณค่าทางวัตถุคืออายุและการเปรียบเทียบเท่าที่พบเจอหรือมองผลงานทางศิลปใช้ทฤษฎีมาจับก็จะมองเห็นคุณค่าของสิ่งนั้น
ความงามของธรรมชาติ
องค์ประกอบที่เป็นตัวชี้วัดความงาม
1. จุด (Point) เป็นองค์ประกอบที่สามารถสัมผัสและรับรู้ได้น้อย แต่ในทางศิลปะจุด ๆ หนึ่งที่ปรากฏในภาพอาจจะค่อย ๆ …
