เมื่อวันศุกร์ขณะอยู่บนรถไฟฟ้า น้องเอ๋ตื้ด…ตื้ด…รายงานเรื่องจำนวนของผู้เข้ารับการอบรมคอมพิวเตอร์ว่ามีผู้สนใจเข้าไปอบรมจุมลาและอีบุ๊คส์หลายคนอยู่ กระจายออกไปทุกฝ่าย ถามกลับว่าประสานงานกับเจ้าภาพคือศูนย์คอมพิวเตอร์แล้วยังว่าจะโอเคไหม ตอบว่าประสานงานแล้วทุกอย่างทางสะดวกโลด
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากที่หนูใหญ่ทำตัวเป็นสายสืบขณะไปอบรมว่ายังมีที่นั่งเหลือพอที่พวกเราจะแทรกเข้าไปได้ ปฏิบัติการจึงเริ่มขึ้นคือวนเวียนเรื่องนี้กันใหม่อีกครั้งในงาน IT Update
ถามว่าทำไมจึงเป็นเช่นนี้ ตอบว่าเพราะว่าครั้งแรกเจ้าภาพกำหนดให้ส่งหน่วยงานละหนึ่งคนต่อหนึ่งโปรแกรมการอบรม ขณะที่สำนักหอสมุดกลางมีบุคลากรทั้งสิ้นหนึ่งร้อยกว่าคน ขณะที่บางหน่วยงานมีหลักสิบต้นๆ ที่ยังไม่ถึงยี่สิบแต่ก็ได้รับสิทธิเดียวกัน อันนี้ไม่ว่ากันเพราะห้องสมุดก็ทำแบบนี้เหมือนกันเพราะเป็นกลวิธีของการจัดสรรที่ต้องการกระจายออกไปให้ทั่วถึงทุกหน่วยงาน และก็มีหลายเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องนี้อย่างเดียว
พี่แมวเคยบ่นอย่างเซ็งๆ ให้ฟังเหมือนกันถึงเรื่อง “การออกเสียง” กับ …
Author: Pong
กลับจากเมืองตักสิลาเมื่อสัปดาห์ก่อน อาทิตย์นี้ต้องขาลาไป ม.สุรนารี อีกสองวัน ท่ามกลางเอกสารเต็มโต๊ะที่แอบแว่บๆ ไปตอนเช้า แล้วแทงเรื่องไปมาสักแผลสองแผล ส่งต่อให้พี่ๆ ผู้น่ารักทั้งหลาย เพื่อโปรดดำเนินการต่อไปด้วย จะเป็นพระคุณยิ่ง ลงชื่อ แค่เนี๊ยะงานก็ไม่ค้าง มีแต่ (ค้อน) แทน
อย่าคิดว่าไปไกลถึงโคราชเมืองย่าโม เนื่องจากคณะทำงานฝ่ายบริการของ PULINET ปฏิบัติตามนโยบายประหยัดค่าเดินทางของคณะกรรมการอำนวยการฯ …
ถึงเวลาที่ต้องลาจากพระราชวังสนามจันทร์ ไปศึกษาหาความรู้ที่ตักสิลา… ไปไม่นานหรอกค่ะ เพราะคิดถึงห้องสมุด แต่ก็คลายความคิดถึงไปเยอะเพราะได้อ่าน blog อย่างสบายใจ… นึกถึงน้องเบญนะ คงเหงาเหมือนกันอยู่ไกลถึงเมืองกังหันโน่นแน่ะ…
ตักศิลา เป็นสมญาของมหาสารคาม มีเพลงมาร์ช มหาสารคาม ที่ครูสำเร็จ คำโมง ศิลปินพื้นบ้านอีสาน ได้ร้อยเรียงคำและท่วงทำนองสามารถบอกเล่าเรื่องราวของมหาสารคามไว้ครบถ้วน ว่า “พุทธมณฑลอีสาน ถิ่นฐานอารยธรรม …
หลังจากที่ฟังคำถามคำตอบกว่าจะเลิกก็สามโมงเย็น ไหนๆ มาแล้วต้องไปไหนๆให้คุ้ม เสียเงินไม่ว่าและเสียโอกาสมีโวย…เสียงผู้จัดแจ้งว่ารับประทานอาหารหกโมงเย็นที่ห้องพวงชมพู…ก็ห้องนี้แหละ
เริ่มจากเปลี่ยนองค์ทรงเครื่องที่คิดว่าสวย… บนรถมีคนบอกว่าให้จ้องดิฉันไว้ดีๆๆ เพราะจะหนีเที่ยว แต่ไหนได้พอเข้าห้องก็หนีไปดื่มดำ่บรรยากาศของพัทยากันโหม้ด จนต้องโทรและเคาะพร้อมชักจูงแกมบังคับขูเข็ญให้ไป
แล้วก็ไปหารถสองแถว… ถามราคาบอกว่าวันละพันห้า ก็ต่อราคาอีกว่าแค่ไม่กี่ชั่วโมงเองขอครึ่งราคาแล้วกัน จะไปกันกี่บ่อน อะไรนะ จะไปกันกี่ที่ก็บอกว่าไปกี่ที่ก็ไป คนขับรถบอกว่าจะไปทำมั๊ยเย็นแล้ว ก็บอกว่าพี่นี่ก็หนูจะไปเที่ยวน่ะ… เอยังไงหวา ต่อรองราคาได้แปดร้อย …
ห้องพวงชมพูเป็นที่สิงของพวกเราที่หัวข้อระบุว่าไปประชุมเรื่องแผนยุทธศาสตร์ฯ ส่วนเอกสารเป็นกลยุทธ์… ส่วนพวกเราซึ่งจำหัวเรื่องไม่ได้ร็อก….555…. ตั้งตารอคอยผู้บริหารมาครวญเพลงเอ๊ยมิช่าย…. มาชี้แจงแถลงไขให้ฟังว่าของเดิมน่ะเป็นอย่างไร และของใหม่จะไปกันทางไหน เพราะนานๆ สักทีที่จะมีโอกาสแบบนี้ ฝ่ายบริการใช้วิธีการเวียนวน เพราะวนกลับมาที่โต๊ะข้าพเจ้าทั้งๆ ที่เวียนกลับมาไม่ครบ แต่สัมมนาครั้งนี้จึงคิดว่าเก็บเรื่องได้แล้วเพราะถือว่ารับทราบและพร้อมปฏิบัติกันแล้ว
ผู้อำนวยการพูดถึงแต่ละยุทธศาสตร์มีกลยุทธ์อะไรบ้าง และมีโครงการอะไรบ้างที่สนับสนุนแต่ละกลยุทธ์ ทั้งยุทธศาสตร์ทั้งกลยุทธ์รวมกัน ท่านรองผู้อำนวยการ (เพชรบุรี) เกรงว่านัักเลงบู้ลิ้มอย่างเราจะปวดหมอง เลยขอให้ปรับว่าให้ใช้คำว่ายุทธศาสตร์แทน เรื่องก็เลยเอวัง …
วันอาทิตย์ที่ 18 พฤษภาคมนี้ถือเป็นฤกษ์งามยามดีที่สำนักหอสมุดกลางจะสัมมนาเรื่องยุทธ์ศาสตร์…… (เช็คจากประกาศวันสงกรานต์ใน blog ของพี่บูรณ์แล้วว่าเป็นวันดี) โดยมีพัทยา เป็นแหล่งพำนัก มีคนเล่าว่าให้ฟังพัทยาแบ่งออกเป็นเหนือ กลางและใต้ ดังนั้นคิดว่าพวกเราก็ควรจะไปให้ครบจะได้รู้ถึงความแตกต่าง อันนี้เอาไว้ให้ค้นคว้าหาความรู้ต่อไป จึงขอพักเอาไว้ก่อน เดี๋ยวจะไม่ไปถึงไหน…
รถออกเจ็ดโมงเช้า แต่มีหลายคนตื่นเต้นมากถึงมากที่สุด เกรงว่าจะตกรถจะไม่ได้ไปร่วมขบวนมากันตั้งแต่เช้าตรู่ รวมตัวกันตั้งแต่เช้า แต่เห่อค่ะกลัวไม่ได้ไปพัทยา มากันตั้งแต่ก่อนหกโมงครึ่ง …
วันนี้ในห้องยกตำแหน่งเจ้ดันให้ เพราะหวังจะสร้างดรีมทีมส่วนใหญ่เป็นผู้เฒ่า วัยละอ่อน 😯 ที่มีหัวหน้าสายอย่างพี่พัช พี่นก น้องอ้อ น้องเอ๋ แนะนำกันต่อ แล้วก็ต่อๆ กันไป แปล้กแปลกใจที่ตอนยังไม่เข้าห้องก็เขียนกันได้ พอเข้าห้องไหงงงหยั่งงี้ ในที่สุดก็เปิดเผยมาว่านอกจากหัวหน้าสายแล้ว ยังมีเหล่าบรรดากุลบุตรและกุลธิดาช่วยจ้าาา… เช่นน้องเมย์ ลูกแม่อารียาบอกว่า …