เนื่องจากคุณพี่ต้อยสุดที่รักของอิฉัน กำลังจากบ้ายบายจากวงการไป แต่ได้อยู่ 24 ชั่วโมงแบบทิ้งทวน เมื่อคืนนี้ (15 กันยายน 2552) อ่านรายงานเวรแล้วมีเรื่องน่่ารักมากกกกก และยังครบถ้วนกระบวนความ จึงอดใจไม่ไหว ขอขยายความต่อเพื่อเป็น KM ให้ดูแลตามจุดต่างๆ คือ
– บุคคลภายนอก ไม่เหลือบัตรค้างแลกบัตรหมดภายในเวลา 22.00 …
Author: Pong
ผู้อำนวยการให้โจทย์มาบ่อยๆ เรื่อง KPI เฉพาะบุคคล แค่นั้นจริงๆ ก็พยายามจะหาทางตอบโจทย์ เริ่มจากทำโครงการสร้างดัชนีบ่งชี้การทำงานของหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์ เป้าหมายก็โน่นนนน ให้บุคลากรทุกคนมีดัชนีเฉพาะตัว ซึ่งหมายความว่าหากมีประเภทใครถามปุ๊ปตอบปั๊บเลยว่า ทำอะไร แค่ไหน อย่างไรและเท่าใด
เรื่องแบบนี้ทำยากมาก ไม่ค่อยมีตัวอย่างของกระบวนการได้มา มักเห็นแต่ผลลัพท์ที่ออกมา จึงต้องอาศัยดำน้ำไปโผล่ที่โน่นที่นี่ดูว่าชาวประชาเขาทำกันอย่างไร ส่วนใหญ่มักไม่รู้หรือตอบได้เป็นต่อนๆ เนื่องจากงานพวกนี้อยู่ในอ้อมกอดอันแสนจะอบอุ่นของผู้รับผิดชอบ ส่วนจะเป็นท่านใดสูงศักดิ์หรือต่ำศักดิ์แค่ไหน …
ปิดงบฯ ไปแล้ว หรือจะเกิด 24 ชั่วโมงก็ตาม หากทีมงานนี้ก็หาสนไม่ ยังขันแข็งขอไปอีกสักรอบตามคำเชิญของโรงเรียนวัดตะโกสูง ดอนตูมโน่น ถามว่าไปทางไหน เสียงตอบแบบเก่าๆ คือ ไม่รุ รู้แต่ว่าอยู่แถวดอนตูม ยั่งกะมันแคบนิ แต่เรื่องนี้ไม่ต้องเป็นห่วงเพราะคุณพี่ประสานเขยใหญ่ของพวกเรา เป็นผู้นำทางพาไปรับรองว่าโลดดดด…. ไม่มีหลง
คุณพี่ติ่วมีไฟท์บังคับคือ ขอให้อ่านหนังสือให้เด็กฟังอย่างน้อยสองเรื่องคือ เรื่อง …
พอจะถึงงานครั้งที่ 2 เด็กๆ ต่างเตรียมงาน แล้วพวกเราจะเตรียมอะไร เดือนนี้เป็นเดือนที่แทบไม่อยากจะไปทำอะไร อยากอยู่เงียบๆ คนเดียว แต่ก็ทำไม่ได้หรอกเพราะ The show must go on คนทำงานอย่างพวกเราไม่ต่างกับคารา ที่ต้องเล่นไปตามบท ตามหน้าที่ ที่มีคนกำกับให้เป็นอย่างโน้นอย่างนี้ ดังนั้นจึงต้องสลัดใดๆ ที่ขุ่นข้องหมองใจทั้งหมดออกไป …
วันจันทร์ที่ 7 กันยายน เป็นวันแรกของการเปิดบริการ 24 ชั่วโมง สิ้นสุดก็โน่น 2 ตุลาคม เดือนหน้าโน่น นี่หากรู้ว่าวันที่ 9 เดือน 9 ปี 2009 โด่งดังขนาดนี้ก็จะเลื่อนไปเปิดจริงๆ นะ
น้องเอ๋กำหนดวันกับกำหนดคน นี่เจ้าตัวยังงงถึงปัจจุบันเลยว่าทำไมต้องเป็นตรูวะ …
เมื่อวันจันทร์ที่ 7 ที่ผ่านมา ชาวคณะเราจำนวน 9 คน ได้ไปงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการของห้องสมุดวิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี
มีบางคนไปเป็นครั้งแรก ส่วนตัวเราไปแล้วสามครั้ง ฝ่ายบริการส่งคนเข้าไปประกวดสี่คน หารือกับพี่ติ๋วแล้ว สรุปว่าควรเป็นพี่จุ๋ม พี่เก เพื่อไปทำความรู้จักกับน้องๆ ด้วยเหตุรู้จักกันแต่เสียงที่คุยกันทุ๊กวัน สมแก่กาลเวลาที่ต้องเห็นความงามซึ่งกันและกัน ตามด้วยอีกสองหนุ่มคือลุงมน กับน้องนาจ เพื่อไปเปิดหูเปิดคาเผื่อจะต้องมีการงานที่ต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันต่อไปในอนาคต
ออกจากที่นี่แปดโมง …
หลังออกจากตลาดกิมหยงก็บึ่งขึ้นมาที่ชุมพร กะว่าตอนเย็นๆ โน่นแหละคงได้พัก ฝนตกตลอดทาง พี่แมวต้องนั่งตัวตรงคอยควบคุม พขร. ประมาณห้าโมงเย็นจึงถึง โดยมีน้องอ้อเป็นผู้นำทางในฐานะมาพักชุมพรบ่อยๆ เข้าที่พักในเมืองเลยมีเวลาพักยาวหลับสบายพี่แมวบอกว่าจะไปเดินเล่นก่อน ศ่วนเรานัดน้องอ้อว่าจะหาร้านสระผมเนื่องจากหมักหมมมาหลายวัน หลับเพลินสะดุ้งตืนขึ้นมาจึงลุกไปหาน้องอ้อ/เอ๋ ที่บอกว่าเพิ่งตื่นเหมือนกัน
ผักไทยของที่นี่ขึ้นชื่อมาก ที่ตลาดโต้รุ่งจึงมีเรียงรายกัน น้องอ้อเป็นไกด์เช่นเคยแต่ตอนสั่งนี่ น้องหนูบอกว่าวุ้นเส้นคะน้้า แต่เราไม่ชอบบอกว่าผัดไทยธรรมดา ซึ่งหมายความว่าไม่ใส่คะน้า ดังนั้นผลที่ตามมาคือของคุณเธอหน้าตาหรูหรามาก ส่วนของเราสองคนหน้าตางั้นๆ …