พี่พัชได้เขียนเล่าเรื่องราวของหนังสือจำนวน 8 เล่ม ที่ได้ไปฟังท่านวิทยากรแล้วมาย่อยให้ฟัง ซึ่งเป็น Masterpiece ของการบริหารบุคคล ถึง 8 เล่ม และดิฉันได้นำไปใส่ไว้ที่ Shelfari ให้เห็นหน้าตาแล้ว ดังนี้คือ
ส่วนรายละเอียดของแต่ละเล่มเป็นอย่างไรอ่านได้ที่นี่ค่ะ https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=12119 และ https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=12190
เนื่องจากท่านพี่พัชสรุปในบล๊อกของตัวเองว่า…. จนจบแล้ว..สรุปไม่รู้จะเขียนอย่างไรว่า …
Author: Pong
คุณป้าถามหลาน น้องเต็มว่า ไม่ไปค่ายได้สักวันไหม จะพาไปเที่ยว น้องเต็มตอบคุณป้าว่าป้าคะ การไม่ไปค่ายหนึ่งวัน ทำให้เสียโอกาสไปเลย เพราะที่ค่ายไม่มีกิจกรรมซ้ำกันเลยค่ะ …
นำมาเล่าให้ป้าๆ ฟังว่าน่าจะเป็นฟีดแบคที่ดีเพราะปรกติแล้วเรื่องเที่ยวกับคุณเต็มจะไม่พลาด หนึ่งเดือนไปเรียนครบทุกวันกลายเป็นเรื่องผิดปกติ ส่วนเรื่องกิจกรรมที่ไม่ซ้ำนี่นับเป็นสุดยอดที่คณะทำงานสามารถสรรหาและเนรมิตออกมาได้อย่างเหลือเชื่อ…
จึงอดไม่ได้ที่จะนำคำเล็กๆ ของเด็กมาทบทวนวิธีการทำงานของพวกเราว่าอะไรเป็นสาเหตุและที่มาที่ไป ซึ่งน่าจะเป็นคุณประโยชน์สำหรับรุ่นหลังๆ ต่อไปว่ารุ่นพี่ๆ มีแนวคิดการทำงานอย่างไร
นึกถึงตอนที่พวกเราเตรียมค่ายกัน เรื่องราว …
เมื่อลงมือทำงานแล้ว จึงรู้ว่าจำนวนคนกับงานไหงมันช่างพอดิบดีพอดี ใครสักคนถาม ตอบไปว่าสัญชาตญาณ (โหด) มั้ง จึงทำให้ง่ายต่อการเขียนรายงานเพื่อเป็นต้นแบบหากเราจะทำงานในครั้งแต่ไป … ที่ยังดีไซน์ไม่ออกว่าว่าหน้าตาจะเป็นแบบไหน
ในระหว่างการทำงานมีตัวแปรขึ้นมาให้เราไม่สามารถทำงานได้อย่างใจ ซึ่งเป็นกรณีศึกษาที่ดี และเป็นบทเรียนของที่ต่อไป (ถ้ามี) ทั้งในเรื่องของระบบ การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของวัสดุ อุปกรณ์ ซึ่งพวกเราทั้งหก ต้องร่วมคิด รีด กลั่นออกมาเป็นวิธีการทำงานให้ได้…
พวกเราจะมีเวลา “ว่าง” ในช่วงลืมตาคือตั้งแต่ตีห้าจนถึงเจ็ดโมงครึ่ง พักกลางวันที่เวลาเอาแน่นอนไม่ได้ และช่วงค่ำหลังอาหารเช้า
หากออกจากโรงเรียนไปจนถึงทางเข้า ซ้ายมือย้อนกลับไปอีกสองไฟแดง คือตลาดสามชุกร้อยปี ซึ่งครั้งนี้เราเห็นแต่ชื่อในชามข้าวต้มที่เรารับทาน ส่วนซ้ายมือต่อไปอีก 10 กิโลเมตร คือบึงฉวาก ที่เราเห็นเพียงแค่ป้าย …
เราจะส่ายหน้ากันด๊อกแด๊กทุกครั้งเวลากลับว่าจะไปไหนดี 555 ในที่สุดก็ตกลงใจกันว่าอยู่มันที่นี่แหละว๊าาาาาา งานการตั้งพะเนินเทินทึก
อาการปวดหลังจึงเกิดกับสาวๆ …
ฝันที่เป็นจริงของใครบางคน (ที่ไม่ใช่เรา) ก้อเป็นจริง เพราะในที่สุด Competency ก็ประกาศใช้ และในที่สุด KPI ก็นำมาใช้
รวมทั้งการประเมินที่ที่ทำงานของเราเลือกใช้วิธีประเมิน 360 องศากับการประเมิน Competency คือทุกคนมีโอกาสได้ประเมิน แตกต่างจากสมัยก่อนที่หัวหน้าเป็นฝ่ายประเมินเท่านั้น
ในยามนั้นหัวหน้าทั้งหลายมักจะโดนครหาว่าใช้อะไรประเมิน “ความดี ความชอบ” …
ได้เขียนเรื่องนี้ไปตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ.2553 https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=11189 เนื่องจากรัฐบาลประกาศภายในวันที่ 5 ธันวาคม 2553 แต่บ้านเราเงียบเชียบบบบ 55 นึกว่าจะไม่ใช้กันซะอีก
และขอ copy ข้อความเดิมว่า ฟอนต์ทั้งหมดไปโหลดโลดได้ที่ SIPA (อ่านว่า ซิป้า) ค่ะ …
เวลาไปทำงาน หน้าตาแบบนี้ค่ะ วันแรกอย่างร่าเริง
ห้องสมุดเพิ่งปรับปรุงใหม่ มีชั้นหนังสือที่วางไม่ถูกใจท่านผู้ชมอย่างเรา เลยรื้อ และรื้อ …
ท่ามกลางเสียงบอกว่า คิดดูดีๆ ก่อนว่าจะวางแบบไหน ย้ายครั้งเดียวนะเฟ้ยยยย
ม่ายรู้ว่าเข็ดมาจากไหนนนน………….…