ท่านที่เคยมาใช้บริการหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์ หากมองไปรอบๆ บริเวณด้านหน้าอาคารหอสมุดฯ จะสังเกตุเห็นสะพานไม้ข้ามคูน้ำขนาดเล็ก โดยตัวสะพานจะทอดผ่านคูน้ำที่ขั้นกลางระหว่างถนนหลักของมหาวิทยาลัยกับถนนด้านหน้าหอสมุดฯ แต่เดิมคูน้ำนี้ไม่มีสะพาน ผู้ใช้บริการที่จะมาใช้บริการหอสมุดฯ ต้องเดินอ้อมมาทางจากทางแยกด้านหน้าคณะวิทยาศาสตร์ หรือทางแยกไปคณะเภสัชศาสตร์ ที่มาของสะพาน “สะพานตรงบริเวณนี้เกิดขึ้นมาเนื่องจากพี่แมว (กาญจนา) ในฐานะหัวหน้าหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์ในขณะนั้น มีจิตมุ่งบริการให้ผู้ใช้ได้รับความสะดวกสามารถมาถึงห้องสมุดได้โดยง่ายไม่ต้องเดินอ้อมไกล โดยถนนสายตรงที่จะมาหอสมุดฯ (ตรงข้ามคณะวิทยาศาสตร์) จะมีทางแยกให้เดินเลี้ยวมาหอสมุดฯ ได้สองทางหัวท้าย ระยะทางยาวพอ ๆ กันคือ หัวมุมทางเข้าศูนย์คอมพิวเตอร์ และหัวมุมทางเข้าสถาบันวิจัยและพัฒนา ถ้าท่านอยู่กึ่งกลางหอสมุดที่อยู่ตรงข้ามคณะวิทยาศาสตร์ ซึ่งกึ่งกลางทางดังกล่าวมีคูน้ำอยู่ พี่แมวจึงคิดว่าจะหาทางให้ผู้ใช้ไม่ต้องเดินอ้อมไปทางเลี้ยวด้านหัว/ท้ายถนน” (อ้างอิงจาก : https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=66622)
เมื่อประมาณปี พ.ศ.2553-2554 เดิมตัวสะพานใช้ต้นไม้ 2 ต้น วางพาดไว้ มีราวไม้ไผ่ให้จับกันคนเดินตกจากสะพานลงไปในคูน้ำ หากจำไม่ผิดบุคลากรที่เป็นแกนนำในการสร้างสะพานคือ คุณลุงมานิตย์ เจ้าหน้าที่ซ่อมหนังสือของหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์ในช่วงนั้น (ปัจจุบันเกษียณอายุราชการและเพิ่งจะเสียชีวิตเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา) พากเราชาวหอสมุดฯ มักเรียกสะพานนี้ว่า “สะพานกาญจนา” 😆
ซึ่งสะพานนี้มีการปรับปรุงมาหลายรอบ เนื่องจากท่อนไม้ผุพังไปตามกาลเวลา เปลี่ยนเป็นใช้ไม้กระดานวางพาดแทน แต่ก็ยังไม่ได้คงทนสวยงามอะไรมากนัก แต่นักศึกษาหรือคนที่ผ่านไปผ่านมา จะใช้ข้ามจากฝั่งจากถนนหลักมาถนนด้านหน้าหอสมุดฯ เพื่อมาหอสมุดฯ หรือ สำนักดิจิทัลฯ หรือแม้แต่ไปเซเว่น กันจนเคยชิน
แหล่งอ้างอิงรูปภาพ : https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=66622
และปัจจุบันนี้ (14 ปี ผ่านไป) สะพานนี้ก็ยังคงใช้เป็นเส้นทางสัญจรที่นิยมของนักศึกษา ด้วยมีป้ายรถรางมาอยู่ฝั่งตรงข้าม เมื่อนักศึกษาลงรถรางและต้องการเดินข้ามมาฝั่งทางหอสมุดฯ ก็จะใช้สะพานนี้เป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นเมื่อปีการศึกษาที่ผ่านมา สะพานนี้จึงได้รับการปรับโฉมใหม่ จากนักศึกษาที่ลงเรียนรายวิชาศิลปากรสร้างสรรค์ ด้วยเล็งเห็นถึงความสำคัญของการสัญจร เพื่อความปลอดภัยและสวยงาม
เมื่อต้นปีพี่แมว(กาญจนา) และพี่สมปอง ทั้งสองคนเป็นอดีตหัวหน้าหอสมุดฯ มาเดินเที่ยวงานทับแก้วบุ๊คแฟร์ ผู้เขียนได้บอกเรื่องราวน่ายินดีนี้ให้ฟัง ทั้งสองคนบอกให้ผู้เขียนเขียน Blog เรื่องนี้ให้หน่อย ผู้เขียนจำได้ว่า พี่นก(ฐิติมา) อดีตหัวหน้าหอสมุดฯ อีกคนก็เคยเขียนเรื่องนี้เหมือนกัน จึงไปค้นดูจึงได้รูปภาพสะพานมาอ้างอิง แต่ถ้าจำไม่ผิด รูปนี้น่าจะเป็นสะพานช่วงที่สองแล้ว ไม่ใช่ช่วงที่มีการสร้างครั้งแรก
งานเขียนนี้ทำให้รู้ว่า บางครั้งสิ่งเล็กๆที่เราคิดเราทำ แต่สามารถ Touch ใจคน ได้ยาวนาน และยังคงอยู่ และยังทำให้ผู้คนระลึกถึง คิดถึงพี่ๆ ทั้งอดีตหัวหน้าหอสมุดฯ พี่ๆ บุคลากรทุกท่านที่เคยทำงานร่วมกัน ที่ได้ร่วมกันสร้างสรรค์งานให้เป็นหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์อย่างทุกวันนี้ค่ะ 🙂